எல்லாமே முடிஞ்சி போயாச்சி
நானா!
கெணத்தடியில் தேப்ப குட்டியும்
புல்லு வெலக்கி பெத்தாவும் பிடிச்சமே...
பேரக்கா| வித்த காசில கிரிடொபி
சாப்பிட்டமே...!
போற வார பஸ்ஸ_க்கெல்லாம்
~கெட்டம்பொல்| அடிச்சி மாட்டியது...
அமரய்யா கடயில கெழங்கெடுத்து
அடுத்த தோட்டத்துல விறகொடித்து
கட வச்சி வெளயான்டது....
லொக்கெட் மரத்து உச்சியிலேறி
கன்டக்டர் ட்ரைவரா கற்பன பண்ணி
கீழ வுழுந்து காலுடஞ்சது....
வாகனம் கொளுத்தும் திட்டம்
உம்மாகிட்ட மாட்டினது..
அந்தி வரை ~போக்| ல ஒழிஞ்சி
இருட்டினதும் பயந்து செத்தது...
பள்ளிக்கு ஓதப்போயி
அஸருக்கு அஸரத் போனதும்
சொல்லாம கொள்ளாம ஓடி வந்தது.
உங்கட தமுழ் ஹோம்வேர்க் ஐ நானும்
ஏன்டதை நீங்களும் திருத்தமா செஞ்சி
வெரிகுட் எடுத்தது......
யாருமில்லா நேரம் பாத்து
மாவு சீனி களவாண்டி திண்டது....
அரிசி போட்டும் புறா சிக்காததால்;
அழுது பெரட்டியது...
சிரட்டை அடுக்கி...விக்கட் வச்சி.
ஜுட் ராஜா சமிந்த எல்லோருமா
நடு ரோட்டில க்ரிக்கட் அடிச்சது!
ஹ்ம்ம்..
எல்லாமே முடிஞ்சி போயாச்சி
நானா!
கொழும்புல நீங்க வேலன்னு
பெருமயா பேசிக்கிறாங்க....
நான் தான் ஊட்டுக்குள்ளேயே
வெந்தழியிறேன்!
ஏன் என்டால்....
நான் தான் வயசுக்கு வந்துட்டேனாமே?!!!
Thursday, May 14, 2009
சூழ்நிலைக் கைதி !
அழுத்தமாக ஒரு வார்த்தை..உன்
அதரம் விட்டு வெளி வந்தாலும்
இரும்புருக்கி சொருகியது போல
இதயத்தில் வலியெடுக்கிறது!
சூழ்நிலை கைதியாகி
சுகம் நான் கண்ட பின்பு
அகம் முழுவதும் வியாபித்து விட்டது
அழிக்க முடியாத சோகம்!
எனை நானே தேற்றிக் கொள்ள வேண்டிய
வரட்டுப்பிடியில் சிக்கி
சின்னாபின்னமாகிக் கொண்டிருப்பது பற்றி
எனக்கும் விளங்குகிறது தான்!
தேசம் விட்டு
பல மைல் தாண்டி... உன்
நேசம் மட்டும் தேடியே ஓடி வந்தேன்!
நீயோ எனை வெளி
வேஷக்காரி என்றெண்ணி அன்பில்
மோசம் செய்து துவம்சிக்காதே!!!
அதரம் விட்டு வெளி வந்தாலும்
இரும்புருக்கி சொருகியது போல
இதயத்தில் வலியெடுக்கிறது!
சூழ்நிலை கைதியாகி
சுகம் நான் கண்ட பின்பு
அகம் முழுவதும் வியாபித்து விட்டது
அழிக்க முடியாத சோகம்!
எனை நானே தேற்றிக் கொள்ள வேண்டிய
வரட்டுப்பிடியில் சிக்கி
சின்னாபின்னமாகிக் கொண்டிருப்பது பற்றி
எனக்கும் விளங்குகிறது தான்!
தேசம் விட்டு
பல மைல் தாண்டி... உன்
நேசம் மட்டும் தேடியே ஓடி வந்தேன்!
நீயோ எனை வெளி
வேஷக்காரி என்றெண்ணி அன்பில்
மோசம் செய்து துவம்சிக்காதே!!!
மனித நேயம்
மரணித்துப் போய் விட்ட பின்
அதனை உயிர்பிப்பதென்பது எவ்வாறு?
காலப் பேரலை என்னையும் தான்
மாற்றிப் போட்டு விட்டதே?
நான் மட்டுமென்ன விதிவிலக்கா?
வியர்வையும் தன்
நாசியை மூடிக்கொள்ளும் படியான
சனக்கூட்டம் அங்கே...
தொண்டையில் நீர் வற்றினாலும்
எங்கிருந்து தான் வந்ததோ தெரியவில்லை
~சீட் பிடிக்கும் தைரியம் மட்டும்!
முன்பெல்லாம் மனசிலாவது
இடமிருந்தது.....
இப்போது மருந்துக்கும்
அது இல்லை.
பருவ வயதுப் பெண்ணும்
தள்ளாடும் கிழவியொருத்தியும்
கால் கடுக்க நின்றவாறங்கே
பஸ்ஸ{க்குள்!
யாருக்கு இடம் தரலாம்???
சபலப் புத்தி எனை கட்டிப் போடுகிறது!
நியாயம் இடையில் அடிபட்டு
செத்ததால்...வாக்கு வாதமே
க்ரீடம் சூட்டிக் கொள்கிறது!
கிழவிக்காக நான் இளகினாலும்
ஏதோ ஒன்று மனசை
முறுக்கிக் கட்டிக் கொண்டே!
உணர்ச்சிகளின் கொந்தளிப்பில்
மனசாட்சி எரிந்து சாம்பலாயிற்று...!
இளமையின் பிடிகளுக்கிடையில்
மோட்சத்தைப் பற்றி
எங்கே நினைப்பேன்?
அப்போது....அதோ...
பருவ வயதுப் பெண்ணுக்கு
ஆசனம் அங்கே அதிஷ்டவசமாய்!
ஸ்ருதியிழந்த பாடலானேன்!
இப்போது எந்த சலனங்களும்
இல்லை தான்....
எனினும்
கிழவிக்கு இடம் தர மறுத்த
அந்த ஏதோ ஒரு அவஸ்தை
மெதுவாக.... மிக மெதுவாக.....
அடங்கிப் போகிறது!!!
அதனை உயிர்பிப்பதென்பது எவ்வாறு?
காலப் பேரலை என்னையும் தான்
மாற்றிப் போட்டு விட்டதே?
நான் மட்டுமென்ன விதிவிலக்கா?
வியர்வையும் தன்
நாசியை மூடிக்கொள்ளும் படியான
சனக்கூட்டம் அங்கே...
தொண்டையில் நீர் வற்றினாலும்
எங்கிருந்து தான் வந்ததோ தெரியவில்லை
~சீட் பிடிக்கும் தைரியம் மட்டும்!
முன்பெல்லாம் மனசிலாவது
இடமிருந்தது.....
இப்போது மருந்துக்கும்
அது இல்லை.
பருவ வயதுப் பெண்ணும்
தள்ளாடும் கிழவியொருத்தியும்
கால் கடுக்க நின்றவாறங்கே
பஸ்ஸ{க்குள்!
யாருக்கு இடம் தரலாம்???
சபலப் புத்தி எனை கட்டிப் போடுகிறது!
நியாயம் இடையில் அடிபட்டு
செத்ததால்...வாக்கு வாதமே
க்ரீடம் சூட்டிக் கொள்கிறது!
கிழவிக்காக நான் இளகினாலும்
ஏதோ ஒன்று மனசை
முறுக்கிக் கட்டிக் கொண்டே!
உணர்ச்சிகளின் கொந்தளிப்பில்
மனசாட்சி எரிந்து சாம்பலாயிற்று...!
இளமையின் பிடிகளுக்கிடையில்
மோட்சத்தைப் பற்றி
எங்கே நினைப்பேன்?
அப்போது....அதோ...
பருவ வயதுப் பெண்ணுக்கு
ஆசனம் அங்கே அதிஷ்டவசமாய்!
ஸ்ருதியிழந்த பாடலானேன்!
இப்போது எந்த சலனங்களும்
இல்லை தான்....
எனினும்
கிழவிக்கு இடம் தர மறுத்த
அந்த ஏதோ ஒரு அவஸ்தை
மெதுவாக.... மிக மெதுவாக.....
அடங்கிப் போகிறது!!!
இவளுக்கென்றொரு மனம் !
சூரியன் அஸ்தமனமாகும் வேளை தனில்
என் ரணமாகிய நினைவுகள் விழித்துக்கொள்ள...
நிலவு மறையும் காலைகளில்......
போலி ஒளிக்கீற்றுகள் பரப்பி
விடப்பட்ட நிலையில் நான்!
வானுள் புதைந்து போன நட்சத்திரங்களாய்
ஆயிரமாயிரம் வாட்டங்கள் வெளிப்பட முடியாமல்
தவிக்கிறது!
உலகத்தின் பார்வையில் ....
வாதித்தால் நான் வாயாடி
அடங்கி நின்றால் திமிர்காரி
கோபப்பட்டால் அடங்காப்பிடாரி
சமாளித்துப்போனால் ஏமாளி!
இப்பட்டங்கள் அப்பட்டமாகவே
சொல்லப்படுகையில் கொதிக்கும்
எண்ணெய்யில் இதயம் விழுந்தாட் போல!
என்னுள் ஊற்றெடுக்கும் உணர்வுகளை
எல்லோரும் அறிவதில்
ஏனோ எனக்கு உடன்பாடில்லை...
என்னில் உற்பத்தியாகும் சில வினாக்களுக்கான
விடைகள் இன்னும் ஓர் பூர்வீகத்தின்
சுவடுகளுக்குள் ஒழிந்த படியே!
அதனால் தானா எல்லோரும்
சந்தோஷ வாசலில் வாழ...
என் உயிர் மட்டும் ஊசலில் வாடுகிறது???
என் ரணமாகிய நினைவுகள் விழித்துக்கொள்ள...
நிலவு மறையும் காலைகளில்......
போலி ஒளிக்கீற்றுகள் பரப்பி
விடப்பட்ட நிலையில் நான்!
வானுள் புதைந்து போன நட்சத்திரங்களாய்
ஆயிரமாயிரம் வாட்டங்கள் வெளிப்பட முடியாமல்
தவிக்கிறது!
உலகத்தின் பார்வையில் ....
வாதித்தால் நான் வாயாடி
அடங்கி நின்றால் திமிர்காரி
கோபப்பட்டால் அடங்காப்பிடாரி
சமாளித்துப்போனால் ஏமாளி!
இப்பட்டங்கள் அப்பட்டமாகவே
சொல்லப்படுகையில் கொதிக்கும்
எண்ணெய்யில் இதயம் விழுந்தாட் போல!
என்னுள் ஊற்றெடுக்கும் உணர்வுகளை
எல்லோரும் அறிவதில்
ஏனோ எனக்கு உடன்பாடில்லை...
என்னில் உற்பத்தியாகும் சில வினாக்களுக்கான
விடைகள் இன்னும் ஓர் பூர்வீகத்தின்
சுவடுகளுக்குள் ஒழிந்த படியே!
அதனால் தானா எல்லோரும்
சந்தோஷ வாசலில் வாழ...
என் உயிர் மட்டும் ஊசலில் வாடுகிறது???
வருகையும் பொய்மையும் !
படை வீரர்களுக்கு மத்தியிலும்
தேடுகிறேன் என்னவனை!
நாட்டுப்பற்றெல்லாம் ஒன்றுமில்லை...
எனை பிரிந்த சோகத்தை தற்காலிகமாக
இடை நிறுத்தத்தான்.....
இந்த மௌன யுத்தம் என்பதை நன்கறிவேன்!
காதலினை கண்ணியமாகத் தான்
சமர்பித்தான்...
அன்பினை முழுமையாகத் தான்
ஒப்புவித்தான்!
அன்று....
வரம்பு என்ற வட்டத்துக்குள்
கட்டுப்பட்டிருந்த பட்டம் நான்!
வெடி பட்டான் என்றறிந்து
இடி ஒன்றை சந்தித்தது உள்ளம்!
அன்பின் ஆழத்தை பிரிவின் நீளத்தில்
உணர்த்தி விட்டுப் போன பின்...
~.;;...வேண்டாம் வந்து என்னை உனதாக்கிக் கொள்|
என்று பல விண்ணப்பங்களும் போட்டாயிற்று!
எனினும் சமாதான ஒப்பந்தம்
போலவே பொய்யாகிப் போய் விட்டது
என்னவனின் வருகையும்!!!
தேடுகிறேன் என்னவனை!
நாட்டுப்பற்றெல்லாம் ஒன்றுமில்லை...
எனை பிரிந்த சோகத்தை தற்காலிகமாக
இடை நிறுத்தத்தான்.....
இந்த மௌன யுத்தம் என்பதை நன்கறிவேன்!
காதலினை கண்ணியமாகத் தான்
சமர்பித்தான்...
அன்பினை முழுமையாகத் தான்
ஒப்புவித்தான்!
அன்று....
வரம்பு என்ற வட்டத்துக்குள்
கட்டுப்பட்டிருந்த பட்டம் நான்!
வெடி பட்டான் என்றறிந்து
இடி ஒன்றை சந்தித்தது உள்ளம்!
அன்பின் ஆழத்தை பிரிவின் நீளத்தில்
உணர்த்தி விட்டுப் போன பின்...
~.;;...வேண்டாம் வந்து என்னை உனதாக்கிக் கொள்|
என்று பல விண்ணப்பங்களும் போட்டாயிற்று!
எனினும் சமாதான ஒப்பந்தம்
போலவே பொய்யாகிப் போய் விட்டது
என்னவனின் வருகையும்!!!
Subscribe to:
Posts (Atom)